خشوع و خضوع و تواضع ، متمنّى بودم از حقّ - جلّ و علا - كه هميشه مرا به اين حال ثابت دارد . پس از مدّتى كه اين احوال ، ملكهء باطنيّه گرديد ، به سبب قصور و عدم معرفت و اطّلاع بر احوال بزرگان دين ، چنين مىدانستم كه كمالى در حضور قلب و تواضع و عبادت حاصل آورده‌ام . ناگاه ، شبى در عالم رؤيا ، مىديدم كه شخص بزرگوارى در بقعه‌اى رفيعه ، به نماز ايستاده ، به تواضع و انكسار و عجز در عبادت كه گويا شاعر « 72 » نيستند ؛ به‌طورىكه فقير ، شرم كردم كه اسم حضور و عبادت را به حضور و عبادت خود بگذارم ؛ ملهم شدم كه ايشان حضرت سيّد السّاجدين عليه‌السّلام‌اند ؛ و لباس آن حضرت مندرس بود ، و شانهء قباى آن حضرت ، پاره بود كه فقير ، حمل بر آن مىكردم كه يا به سبب حمل اسباب در شب از براى فقرا و مساكين چنين شده ، و يا به سبب صدمات اعادى در صحراى « كربلا » واقع شده . و پس از مشاهدهء اين رؤيا ، عجب در عبادت ، از بركت فيض خدمت آن حضرت ، از فقير بر طرف شد . پس كسى گمان نكند كه در صفات عبوديّت و اخلاق حميده ، تواند با اين بزرگواران شراكت نمايد ، بلكه اين صفات و اخلاق ، از خصايص ايشان است ؛ و شيعيان ، به طفيل نور ولايت ايشان بهره‌ور از آنها مىشوند . « اللّهمّ اجعلنا من شيعتهم و حزبهم ، و اتمم لنا انوار ولايتهم بجاههم و حرمتهم آمين ! » « 73 » . * * *

--> ( 72 ) - هوشيار ( 73 ) - بار خدايا ! ما را از پيروان و گروه ايشان قرار ده ، و انوار ولايتشان را از براى ما به كمال رسان ، به حقّ جاه و حرمت ايشان : آمين .